U-Boot na Lichtenbergu

27 sierpnia 2019 |Berlin-Lichtenberg| Lokomotywa serii 219 o numerze 158 przejeżdża przez stację.

Tamto sierpniowe popołudnie spędziłem na spacerze po stacji Berlin-Lichtenberg. Wschodnioniemiecki klimat można tu nadal zobaczyć w wielu zakamarkach dworca. W latach osiemdziesiątych dwudziestego wieku bieg kończyło tu większość pociągów z Polski – dalekobieżne oraz lokalne osobówki z Kostrzyna nad Odrą.

Podczas mojego odpoczynku na peronowej ławeczce na stację wjechał taki oto nieoczekiwany gość – lokomotywa zwana ze względu na charakterystyczne, okrągłe okna – U-Bootem. I choć łodzie podwodne takich okien nie miały – przydomek dobrze kojarzy się z tymi lokomotywami. Z przyjemnością obserwowałem jego majestatyczny przejazd i słuchałem wydawanych przez niego dźwięków. Gdy zniknął mi z oczu spokojnie kontynuowałem swoją przechadzkę po tej ciekawej okolicy.

Lokomotywy serii 219 (przed zjednoczeniem Niemiec oznaczone przez DR jako seria 119) produkowane były przez rumuńskie zakłady Faur w Bukareszcie w latach 1976-1985. Zamówiono 200 spalinowozów o mocy 1910kW z naciskiem na oś nie przekraczającym 16 ton oraz z możliwością elektrycznego ogrzewania składu pociągu. Producent wyposażył je w dwa silniki spalinowe typu M820SR oraz przekładnię hydrauliczną. Konstrukcja okazała się niezbyt udana i od początku sprawiała wiele problemów. Prawie połowa lokomotyw była odstawiona ze względu na mniejsze i większe usterki. Do warsztatów naprawczych wysyłano po kilka niesprawnych pojazdów, by złożyć z niego jeden nadający się do ruchu. W związku z tym szybko podjęto decyzję o „germanizacji” konstrukcji – wymieniono silniki spalinowe na jednostki typu 12KVD21 AL4/5 o mocy 1100kW, co podniosło całkowitą moc do 2200kW. Wymieniono wiele sprawiających problemy podzespołów z rumuńskich na niemieckie – zmniejszyło to awaryjność i ułatwiło serwisowanie.

W latach dziewięćdziesiątych przeprowadzono kolejne remotoryzacje, 20 sztuk przystosowano też do prowadzenia pociągów z prędkością 140km/h. Wszystkie pojazdy otrzymały multipleksowane sterowanie Push-pull (ZDS/ZMS). Te i inne modernizacje nie uratowały tej serii i Koleje Niemieckie ostatecznie zakończyły jej eksploatację w 2004 roku. Kilka pojazdów przekazano do spółek zależnych (MEG czy DB Netz) – co ciekawe wraz z niesprawnymi pojazdami jako magazynami części zamiennych. Trzy egzemplarze zostały przekazane do celów muzealnych. Dwanaście lokomotyw eksportowano do Rumunii.

Lokomotywa 119 158-4 została wyprodukowana w 1983 roku w zakładach imienia 23 sierpnia w Bukareszcie z numerem fabrycznym 24657. W 1992 roku po zjednoczeniu kolei niemieckich zmieniono jej oznaczenie serii na 219 i w związku z tym zmianie uległa cyfra samokontroli (219 158-3). W czerwcu 1999 uległa uszkodzeniu w pożarze. W 2003 roku pozyskana przez Towarzystwo Przyjaciół Lokomotyw Parowych z Berlina (Dampflokfreunde Berlin e.V.) i eksploatowana przez nich do dnia dzisiejszego. Pojazdowi przywrócono oryginalne barwy i historyczne oznaczenia z czasów Deutsche Reichsbahn. Dzięki dbałości o każdy detal maszyna prezentuje się – jak widać na zdjęciu – bardzo przyzwoicie.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s